Burada bir parantez gerekiyor. Türkiye’nin yakın geleceğinden, çok uzak olmayan geleceğinden, son derece, iyimser olduğumu belirtmeliyim. Türkiye özellikle son yirmi yılında, her türlü aşağılık kompleksini açığa çıkartan, bir pratikler zenginliğini yaşadı. Şöyle de söylenebilir: Bu ülkenin yanlış yapma dehasına hâlâ bir açık kapı bırakmakla birlikte, düşünülebilecek yanlışların çoğunu «hep birlikte» yaşadık ve geride bıraktık. Önümüzde doğrular var. İkincisi, kötüleşir görünen dünya konjonktürü, diyalektik olarak en elverişli, konumuna giriyor. Gerginleşen uluslararası ilişkiler, Türkiye’de doğruları daha ön plana çıkartan, doğruları daha çok aratan, bir dış faktöre dönüşüyor. Sf. 351
Alıntı; Bilim ve Edebiyat – Yalçın Küçük, (Tekin Yayınevi, Ocak 1985 – Sf. 351) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın