Süleyman, ülkesini on iki bölgeye ayırmıştı. Her bölgenin başına bir yönetici atamıştı. Her yönetici, kendi bölgesindeki vergileri toplar ve Jerüsâlem’e (Kudüs) yollardı. Davut tarafından başlanan, ancak esas yapımı Süleyman’a ait olan, Sion Dağı Sarayı ve Yahova Tapınağı, otuz binden fazla insanın angarya tarzı çalışması ile bitirilebildi. Kral Süleyman Fenike, Mısır, Suriye ve Arabistan’la ticari ilişkiler kurarak, bu ülkelerden at, köle, altın, gümüş, kokulu yağlar ithal etti ve İsrail’i zenginleştirdi. Ülke içinde vergi ve angarya fazlalığı nedeniyle bir hoşnutsuzluk vardı. Süleyman, Yuda (Juda, Yahudi) kabilelerini, kuzey kabilelerine nazaran fazla kayırıyordu. Efraim kabilesi başkaldırdı, ama bu ayaklanma bastırıldı. Süleyman’ın ölümünden sonra, İsrail kabileleri arasındaki mücadele şiddetlendi ve sonunda, M.Ö. 935 yılında, Yuda (Juda, Yahudi krallığı) ve İsrail adlı iki krallık ortaya çıktı.
Alıntı; Bizimkiler II (Devletler) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 114) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın