“İşçinin tüketimi iki şekilde olur; üretim aşamasında işçi bizzat çalışarak üretim araçlarını tüketir ve bunları yatırılmış bulunan sermayenin değerinden daha yüksek bir değere sahip olan ürünlere dönüştürür. Bu, işçinin üretken tüketimidir. İşçinin tüketimi aynı zamanda onun kendi iş gücünden bunu satın almış bulunan kapitalist tarafından tüketimidir. Öte yandan, işçi işgücünün karşılığı olarak eline geçen parayı…

….Her türlü birikimi bir yana bıraksak bile, sırf üretim sürecinin sürekliliği yada basit yeniden üretim ile, kısa yada uzun bir süre sonra, her sermaye zorunlu olarak birikmiş sermayeye yada sermayeleşmiş artıkdeğere dönüşür.” Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 306) kitabından birebir alınmıştır.

“İşçi, üretim araçlarının bir kısmını ürüne dönüştürürken, kendisinin daha önceki ürününün bir kısmını da gerisin geriye paraya dönüştürür.” Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 302) kitabından birebir alınmıştır.

“Bir toplum, tüketimde bulunmaktan nasıl vazgeçemezse, üretimde bulunmaktan da öylece vazgeçemez. Bu nedenle, bir bütün oluşu ve bir akış halinde durmadan yenilenişi açısından bakıldığında, her toplumsal üretim süreci aynı zamanda bir yeniden üretim sürecidir. Hiçbir toplum ürünlerinin bir kısmını devamlı olarak üretim araçlarına ya da üretim unsurlarına dönüştürmeden, devamlı olarak üretimde yani yeniden üretimde bulunamaz.”…

“Artıkdeğeri üreten yani karşılığı ödenmemiş emeği doğrudan doğruya işçilerden emen ve bunu mallarda maddeleştiren kapitalist, gerçi bu artıkdeğere ilk el koyan kimsedir ama hiçbir şekilde bunun son sahibi değildir. O, bunu, sonradan toplumsal üretimin bütünü içinde diğer fonksiyonları yerine getiren kapitalistlerle, toprak sahipleri vb. kimselerle paylaşmak zorundadır. Bundan dolayı, artıkdeğer çeşitli parçalara bölünür. Bu parçalar…

“Birikimin ilk şartı, kapitalistin mallarının satışını ve böylece elde ettiği paranın büyük bir kısmının yeniden sermayeye çevrilmesi işini başarabilmiş olmasıdır.” Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 297) kitabından birebir alınmıştır.

“Bir miktar paranın üretim araçlarına ve iş gücüne çevrilmesi, sermaye olarak bir miktar parasal değerin yapacağı ilk harekettir. Bu çevrilme işi, piyasada, yani dolaşım alanında olur. Hareketin ikinci aşaması, yani üretim süreci, üretim araçları, değerleri kendilerini meydana getiren unsurların değerini aşan yani başlangıçta yatırılan sermaye ile birlikte bir artıkdeğeri içeren, mallara dönüşür dönüşmez tamamlanmış olur.…

“Klasik Ekonomi Politik “emeğin fiyatı” kategorisini günlük hayattan, üzerinde düşünmeye hiç gerek duymadan olduğu gibi almış ve sonra da bu fiyatın nasıl belirlendiği sorusunu sormuştur. … Arz (sunum) ve talep (istenç) birbirine eşit olduğunda, diğer her şey aynı kalmak şartı ile fiyat oynamaları sona erer.” Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl…