Bilgi Bakkalı

“Ebru Yaşar” adının onomastique açıdan bir hazine olduğu kanısını taşıyorum; “Yaşar” aynı telaffuzla bir Musevi adıdır, “dosdoğru” ya da “en doğru” anlamındadır.

Peki, Ebru; burada Sabatayist isim kurma tekniklerinin en önemlilerinden birine gelmiş durumdayız. Bu isimdeki “br” konsonları (sessizleri) çok önemlidir, Arabi ve İbrani konsonlarla yazılmaktadır, İbrani’de ebru sadece br ile yazılabilir ve tersi daha doğrudur “br” hem ebru hem de “ibri” ya da “eber” okunabilmektedir, “ibrahim” ya da “abram” da “br” yazılmaktadır.  Sf. 303

Kızlara “ebru” adını koymak, hem işaret vermektir ve hem de ticari olduğu anlaşılmaktadır; ebru’lara kabiliyetleri ne olursa olsun para akıtılmaktadır. Bu ayrı, pek çok dilde “b” ve “v” özdeşliğine işaret ediyorum, “rab” ve “rav” ya da “abram” ve “avram” aynıdır; “eber”, “ever” olabilmektedir. “ever” fırat nehrinin öte yanı anlamına da geliyor ki; İbri kavminin kökü de kabul edilmektedir. Ever’in “evren” olarak daha Türkçe bir biçime sokulması da mümkündür, araştırmamız gerekiyor.  Sf. 303

Bu çerçevede “şalom” doğrudan “selam” veya “selami” şeklinde karşımıza çıkıyor, şomer ise Sümer olmaktadır; şam’ın “Sam” ve “Sem” adının önce “sera” ve sonra “cem” olmaları yollu akıl yürütebiliriz.  Sf. 304

Alıntı: Tekeliyet I (Ansiklopedi) – Yalçın Küçük, (İthaki Yayınları 1. Baskı 2003 – Sf. 303, 304) kitabından birebir alınmıştır.