Sabetay Sevi öldükten sonra Sabetaycılığın merkezi durumuna gelen kent Selanik’ti.
Sabetay Sevi’nin son eşi Ayşe, Selanikliydi.
Ayşe, kardeşi Yakov Kerido’nun (Abdullah Yakub), ölen eşinin ruhunu taşıdığını öne sürdü. Sabetay Sevi (Maşiah) ile cemaat arasındaki bağlantıyı ancak Yakov Kerido’nun sürdüreceğini söyledi. Böylece Kerido’ya inanan taraftarlar oluşmaya başladı.
Yakov Kerido, yani Müslüman adıyla Abdullah Yakub, İslam’ın emirlerini eksiksiz yerine getirmeye dayalı bir esas kurdu. Kendilerini “mümin” olarak gören bu grup üyeleri namazını, orucunu, zekâtını ihmal etmiyordu.
Çokeşlilik ve boşanma konusunda Müslümanlardan farklıydılar. Sabetayistler birden fazla eşe karşıydılar.
Evlilik, sünnet, seyahat, işe başlama, hatta ameliyat konusunda bile liderlerine danışıyorlardı. Din, giysiler, örf ve âdetler hususunda mevcut olan düzene ayak uydurmakta hiç güçlük çekmiyorlardı.
Hatta Abdullah Yakub cemaat mensuplarına örnek olmak için, yanına “müritlerinden” Mustafa Efendi’yi alarak Kâbe’ye hacı olmaya gitti. Ancak Mekke’ye giderken deve üzerinden düşerek öldü. “Hacı” olup dönen Mustafa Efendi “tarikatın” başına geçti.
Hacı Mustafa Efendi kendisine iki halef seçti: Mehmed Ağa ve İzak Ağa. Bunların unvanları “Zişan” dı!
Yakov Kerido’nun sağlığında başlayan grup içindeki tartışmalar bitmedi, daha da alevlendi Muhalif grubun başını Mustafa Çelebi çekiyordu. Mustafa Çelebi, sadık adamlarından Abdurrahman Efendi’nin Sabetay Sevi’nin ölümünden dokuz ay sonra doğan oğlu Baruchiah Russo Maşiah’ın ruhunu taşıdığını ileri sürdü.
Yani Sabetay Sevi’nin ruhunu Yakov Kerido değil, Baruchiah Russo taşıyordu.
Sabetayistler ikiye bölündü. Baruchiah Russo, yani Müslüman adıyla Osman Baba’ya inananlar gruptan ayrıldı ve bunlara Karakaş (Karakaşî’ler) dendi.
Kalanlara, Yakov Kerido’nun Müslüman adı Abdullah Yakub’dan dolayı “Yakubiler” denildi. Sf. 41
Alıntı; Efendi (Beyaz Türklerin Büyük Sırrı) – Soner Yalçın, (Doğan Kitap, 88. Baskı 2014 – Sf. 41) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın