11 Ekim 1951’de ilim Yayma Cemiyeti kuruldu. Görünürdeki amaç manevî değerleri gençlere öğretmekti; ama asıl niyet komünizmle mücadeleydi.
Bir yanda Said-i Nursî’nin avukatı Seniyüddin Başak, diğer yanda Emekli Kurmay Albay Vehbi Bilimer liderliğinde İlim Yayma Cemiyeti hızla örgütlendi. Sonraki sayfalarda ayrıntılarıyla göreceğiz ki, en büyük destek masonlardan gelmişti; yönetimde masonlar vardı.
Evet, düğmeye basılmıştı:
İlim Yayma Cemiyeti’nin kuruluşundan altı gün sonra, Millî Eğitim Bakanlığı, İstanbul Samatya’da ilk imam-hatip okulunu açtı.
11 Kasım 1966 tarih ve 6/7285 sayıyla Ankara Valiliği, “Manevî Cihazlanma Derneği Cemiyeti”nin kamu yararına çalışan dernek statüsüyle kuruluşuna izin verdi.
Başkanı dönemin İstanbul valisi Prof. Fahrettin Kerim Gökay’dı. Ne tesadüf, Vali Gökay aynı zamanda İlim Yayma Cemiyeti’nin de kurucusuydu.
Fahrettin Kerim Gökay’ın üniversitede asistanı Sabetayist Mazhar Osman Usman ise Aydınlar Ocağı kurucusuydu.
“Kendilerinden olmayanlar”ı ne cemiyetlerine ne de üniversite kürsülerine asistan alıyorlardı! Sf. 47
Alıntı; Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı (Efendi II) – Soner Yalçın, (Doğan Kitap, 1. Baskı Haziran 2006 – Sf. 47) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2006); Bu dernekler Gladio’nun önerisi üzerine kuruldu. Komünizmle mücadele için insanımızı gerici yaptılar.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın