Ermeni silahşor Arşavir Şıracıyan anlatıyor: “… 1919 yılında, Ermeni günlük gazetesi Djagadamard’ın yayınlandığı apartmanda bir infaz bürosu kurulmuştu. Bu büro İttihat ve Terakki yöneticileriyle Ermeni hainleri, gıyaplarında yargılayarak ölüme mahkûm etmişti. Sf. 276 …
5 Aralık 1921.. Said Halim Paşa .. bir tek kurşun kafi geldi. Sf. 277 … 7 Nisan 1922, Berlin… Cemal Azmi.. tetiği çektim. Yere yığılıverdi. Doktor Bahaeddin Şakir’e doğru yöneldim. … Kurşun hedefine ulaşmayarak sol yanına isabet etti. Hala ayakta duruyordu. Bu arada Aram yetişti. Elindeki Muaser’i Doktor Bahaeddin Şakir’in anlına doğrultarak tetiği çekti. … Cesetlerinin üzerine eğilmiş hüngür hüngür ağlayan karılarına zerre kadar acımadım. Kocakarı ve çocukları katledilen Ermeniler için bir damla olsun gözyaşı dökmüşler miydi?” Sf. 279
Alıntı; Teşkilatın İki Silahşoru – Soner Yalçın, (Doğan Kitap, 17. Baskı Kasım 2004 – Sf. 276 ile 279 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın