Açlık, beni terk etmeyen, benimle her şeyi paylaşan bir dost gibiydi. Bunda satın aldığım bir kitabın payı büyüktü. Çok, pek çok okuyordum. … Çoğunlukla yüksek sosyal seviyedeki kişiler kendi yurttaşları arasında basit seviyede kalmış olanları, sonradan görmüş olanlara kıyasla daha az kötülerler. Burada sonradan görmüş olarak vasıflandırdığım sınıf, kendi olanaklarıyla durumunu düzelten kimselerin topluluğudur. İşte bu topluluğa ait bir kişi hayatın her türlü acılarıyla tanıştığı için, geride bıraktığı basit sınıf mensuplarına karşı her türlü acıma hissini yitirmiştir.
Alıntı; Kavgam – Adolf Hitler, Ç; Oktay Ertaş, (Beda Yayıncılık 2. Basım Ekim 2004 – Sf. 29) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın