Karakaş-zâde Rüştü; “Kuzu yemenin mevsimi vardır: Senede bir gün (22 Mart). İki arkadaş anlaşırlar, karar verirler. Kuzu ziyafeti yaparlar; tabiî karılarıyla beraber.. O akşam kuzu yenir. Bunun sevabı çoktur. O gece ne kadar çok sevap yapılırsa, bu sevapla insan cennet yolunda o kadar fazla yol almış olur. Kuzu başından en az dört kişi (evli iki çift) gönüllerini birleştirirler. Bazen dört gönülün birleşmesi kâfi gelmeyebilir; bu takdirde birleşen gönüllerin otuza kadar çıktığı vardır.
Alıntı; Dönmeler Sabatayistler) Tarihi – Abdurrahman Küçük, (Aziz Andaç Yayınları, 7. Basım Temmuz 2005 – Sf. 371) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın