Daha önce kısaca anlattığımız gibi, Musa, Mısır’dan kaçıp, kayınpederinin koyunlarını güderken, tutuşturmadan, bir dış etki olmadan yanan bir çalılık görmüştür. İncelemek için yaklaştığında, Yahova onu adıyla çağırmış ve Musa buradayım (bineni) diye bağırmıştır.
Tanrı “Daha yakına gelme” demiştir, “ayakkabılarını çıkar, çünkü üzerinde durduğun yer kutsaldır. Ben atalarının, İbrahim’in, İshak’ın ve Yakup’un Tanrı’sıyım.”
Her ne kadar Yahova, ben atalarının Tanrı’sıyım dese de, o, İbrahim ile oturup yemek yiyen, sohbet eden Tanrıdan farklı bir Tanrıdır. Musa’nın karşılaştığı Yahova şiddet çağrıştırmakta, araya mesafe koymaktadır.
Musa, ona ismini ve delillerini sorar. Cevap Kimsem oyum (Ebyeb aşer ebyeb) olur. Bu İbranicede belirsizlik bildiren bir deyimdir. Yani, Tanrı Musa’ya “bu seni ilgilendirmez” veya “sana ne” demiştir. Tanrı adını vermez, göçebelerde ad kabile içinde geçerlidir. Aynı kabileden olmayan için, adı olmak bir şey ifade etmez ve zaten kendinden olmayana ad verilmez. Adını bilmek yakınlaşmak demektir. Yahova, insandan çok yukarıda bir varlıktır. Neredeyse Sümer Tanrıları gibi, ayrı bir dünyadandır.
Alıntı; Bizimkiler IV (Roma) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 134) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın