Halife Osman zamanında, Ebu Bekir zamanında derlenen Kuran, kopyalanarak, çoğaltıldı. Ermenistan ve Azerbaycan’da savaşılıyordu. Huzeyfe ibnu’l-Yeman, halife Osman’a gelerek, Müslümanların okudukları Kur’anlarda birbirini tutmazlıktan yakındı. Bunun üzerine, Halife Osman, geri iade etmek şartıyla, çoğaltmak için, Hafsa’daki Kuran’ı istetti. Kuran’ın çoğaltılma görevi Zeyd ibn Sabit’e, Abdullah ibn Züyebr’e, Sa’d ibnu’l-As’a ve Hişam oğlu Haris oğlu Abdurrahman’a verildi. Çoğaltma sırasında, Zeyd ile çelişkiye düşülüp, herhangi bir parça tartışılırsa, o parça Kureyş dilinde yazılacaktı. Çünkü Zeyd Medineli idi ve Kuran Kureyş dilinde indirilmişti.
Çoğaltma işi bitince, Osman ilk Kuran’ı Hafsa’ya geri yolladı. Çoğaltılmış nüshaları da dört bir tarafa yollayıp, etrafta dolaşan Kuran’ları (resmi olmayan Kuranlar, Mushaflar) yaktırarak imha ettirtti.
Osman’ın resmi olmayan Kuran’ları yakarak imha etmesine, o zaman ve şimdi de, pek çok kişi tarafından, Kuran’ın sakatlanması olarak bakılır. Kuranların imha edilmesi Osman’a karşı başlayan muhalefetin temel nedenlerinden biri olmuştur.
Alıntı; Bizimkiler VI (Müslümanlık) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 169) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın