Yahudilerin Filistin’e yerleşmeleri, kendilerini tarıma vermeleri olayı, yirminci yüzyılın başında büyük bir gelişme kaydediyor. İlk kurulan köylerde kişisel emek ve özel mülkiyet esasları üstünken -ki bu tip köylere «Moşova» deniliyor- daha sonra 1904 -1914 tarihleri arasında gelen ve ikinci göçmen akımına dâhil olan bir grup gencin öncülüğüyle, ortak köy yöntemi kuruluyor. İlk denemeleri 1909’da Degama ve 1910’da Merhavia’da yapılan bu ortakçılık, Siyonizm örgütünce de tutularak Filistin’de yaygın bir hal alıyor. Sayısı bugün 228’e yükselen bu tür köylere «kibutz» deniliyor.
«Kibutz»larda her şey ortak. Çalışma da, kazanç da. Kibutz’da yaşayanların çalışmalarına karşılık, konut, gıda, giyim kuşam; eğitim; kültür ve toplumsal gereksemeleri sağlanıyor. Çocuklar kendileri için ayrılan yuvada bakılıyorlar. Yemekler yemekhanede yeniliyor. Hamam ortak, kütüphane, eğlence hep ortak. Gizlilik yalnız yatak odalarında tanınmış. Sf. 49
Alıntı; İki Şalom Arasında – Naim Tirali, (Cem Yayınları 1. Baskı, 1992 – Sf. 49) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın