Savaşı sevdim.
Hareket eden ölüler arasında dolaştım. Kimseyi öldürmedim. Yalnız fırsatı hiç kaçırmadım ve düşmanlarımı ölümden kurtardım. Birisi pek çocuktu; bir gün Kıbrıs’ın Rum kesiminde, bir televizyonda, bizi karşı karşıya getirdiler. Zorlandık, “o zaman başında kaskı vardı” diyordu, sonunda, birbirimizi tanıdık; “doğru doğru, beni bu kurtardı,” Rumca, bağırıyordu. Çok heyecanlı, annesi bana danteller örmüştü; tespitten sonra, yirmi yıl geride kalmıştı, verdiler. Kurtardığım “Rum” çocuk saatçi olmuş, bana saat yapmış, ikisini de çok severim. Ganimetimdirler. Sf. 338
Alıntı; Ansiklopedi I, Çıkış – Yalçın Küçük, (Tekin Yayınevi, 4. Basım, Kasım 2015 – Sf. 338) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın