Oksalat meselesini ele alalım. Oksalat diğer gıdaların yanı sıra pancar, kuşkonmaz ve ışkında bulunur. Yüksek miktarlarda alındığında vücutta kalsiyum emilimini durdurarak sert bir kütle halinde katılaşır. Böbrek taşlarının oluşma yollarından biri budur. Oksalatı sindiremeyiz; bunu sadece mikroplar yapabilir. Oxalobacter fortnigenes denen bir bağırsak bakterisi bunu o kadar iyi başarır ki oksalatı tek ve biricik enerji kaynağı olarak kullanır. İlk bakışta bu durum Leucaena açmazıyla özdeştir. Tanımlanmış bir soruna (böbrek taşları) neden olan tek bir kimyasal (oksalat) vardır ve bu kimyasal tek bir mikrop (Oxalobacter) tarafından ortadan kaldırılabilir. Böbrek taşlarına eğiliminiz varsa çözüm elbette ki bir Oxalobacter probiyotiği yemektir. Ne yazık ki var olan bu tür probiyotikler pek etkili değildir. Neden?
Olası iki yanıt var ve her ikisi de değerli dersler içeriyor. Öncelikle, en iyi sonucu alma ümidiyle bir hayvana bakterileri vermek yeterli değil. Mikroplar yaşayan şeylerdir. Yaşamak için yemeleri gerekir. Oxalobacter oksalat dışında bir şey yemez ve böbrek taşı olanlar genellikle oksalatsız diyetle beslenir. Yuttukları bakteriler anında açlıktan ölür. Çiftçilere ise tersine, Synergistes vermeden en az bir hafta önce sürülerine Leucaena yedirmeleri söylenmiştir. Böylece ekilen bakterilerin sindirmek için yeterli gıdası olur.
Faydalı mikropları seçici olarak besleyen maddelere prebiyotikler denir; bu terim oksalat ve Leucaena’yı da içermekle birlikte normalde insülin gibi saflaştırıldıktan sonra takviye ürün olarak paketlenip satılan bitkisel karbonhidratları tanımlar. Bu maddeler F. prausnitzii ya da Akkermansia gibi önemli mikroplan artırabileceği gibi, İştahı ve iltihabı da azaltabilir. Sf. 259
Alıntı; Mikrobiyota (İçimizdeki Mikroplar, Yaşama Büyüleyici Bakış, – Ed Young, Çeviri; Şiirsel Taş, (Domingo Yayınları, 1. Baskı Nisan 2018 – Sf. 259) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın