“Zavallı Hüseyin Avni, o pür feyiz (çok aydınlatıcı) ve hayırsever kafanda ne kutsal tohumlar yetiştirdin. Ne yazık ki hepsi bahtının çorak sahasına döküldüler, sadece ……… Ey anlayışlı okuyucu! Habâdini (gerisini, devamını) zekâna bırakıyorum. Onu da sen düşün, sen bul, sen bitir!“
Alıntı: Hüseyin Avni Ulaş’ın Son Yılları – Mehmet Ulaş (Berksoy Yayınevi 1952 – s. 44) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1995): Boşluğa ne konulacağını bulmamızı istiyor. Bulamadım.
Yorum bırakın