“Toplumsal üretimin az ya da çok gelişmiş şekli bir yana, emeğin üretkenliği doğal koşullara bağlı kalır. Bunların hepsi, bizzat insanın kendi mahiyetine (ırk v.b.) ve doğal çevresine atfedilebilir. Dış doğal koşullar ekonomik bakımdan iki büyük sınıfa ayrılırlar; birincisi verimli topraklar, balık dolu sular v.b. gibi tüketim araçları şeklindeki doğal zenginlikler; ikincisi, güçlü şelaleler, ulaştırmaya uygun nehirler, kereste, madenler, kömür, v.b. iş araçları şeklindeki doğal zenginlikler. Uygarlığın başlangıç döneminde birinci, daha yukarı gelişme dönemlerinde ikinci tür doğal zenginlik daha ağır basar.”
Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 220) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın