“Almanlar bize dostluk elini uzatmaya başladı. .. Kayzer Vilhelm (İmparator Vilhelm) İstanbul’a geldi. Tantanalı bir karşılama hazırlandı. Kayzer de tantanalı nutuklar söylüyor, misafirperverliğimizi övüyor ve dünya yüzünde dağınık yaşayan üç yüz milyon Müslüman’ın dostu olduğunu söylemekten çekinmiyordu. .. Alman İmparatoru ile birlikte bazı bilginler de gelmişti. Bu bilginlerin içinde tıpkı İngilizler gibi kazılara meraklı olanları vardı. Onlar da Musul çevresinde eski eserler aramak istiyorlardı. Kendilerine müsaade ettim. Aradan çok kısa bir zaman geçmişti, İmparator hala memleketimizin misafiri idi, Selahattin Efendiden bir rapor aldım. Alman Heyeti de tıpkı İngilizler gibi kuyular açıyorlar ve sondajlar yapıyorlardı. Yaverim Selahattin Efendi bu işlerden anlar bir adamdı. Kendisini çağırıp Amerika’ya gönderdim. Amerika’da temas ettiği şirketler petrolümüze ilgi göstermediler. Amerikalılar dünya ihtiyacını karşılayacak kadar petrol çıktığına inandıklarını ve yeni kuyuların petrolün fiyatını düşüreceğinden yanaşmadıklarını söyledi. Fakat İngiliz ve Almanlardan sonra biz de petrolün kokusunu almıştık. Japon bir mütehassıs (uzman) gurubu istedim, göndermeyi kabul ettiler. Gerisinin ne olduğunu bilmiyorum çünkü az sonra tahttan uzaklaştırıldım.”
Alıntı: Abdülhamit’in Hatıra Defteri – Hazırlayan: İsmet Bozdağ, (Kervan Yayınları 1968 – Sf. 82, 83) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın