Türkiye’de demokratların çoğu sosyalist olarak mücadele etti. “Sosyalist” olduğunu sanan bir demokrata “demokrat” demek, hakaret sayıldı.
Ekim 1965 seçimleri ile TİP 15 milletvekili ile Meclis’e girdi. Köylülük ön planda gelmeye, Kürt köylüsü üzerinde özenle durulmaya başlandı. Yoğun bir halk edebiyatı ve halkın horlandığı tezi ortaya çıktı. “Türk Sosyalizmi”, TİP için, seçimle iktidara gelme hesaplarından doğdu. İktidar perspektifi, her politik hareketin “sine qua non” özelliğidir. Olmazsa olmaz özelliğidir.”
Alıntı: Türkiye Üzerine Tezler II – Yalçın Küçük (Tekin Yayınevi 1995 – Sf. 567) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın