Devlet otoritesi bölgelerde parçalara ayrılıyorsa ve otoritenin anlamlı bir bölümü irsiyet temeline göre önemli kişilere devrediliyorsa, feodal düzenden söz etmek mümkün görünüyor.
Ancak buna askeri feodalite ya da diğer bir deyişle, askeri-tımar sistemi demek daha doğrudur; bu da temel tarım sistemine uygun düşüyor. Çünkü hu dönemde Kürt feodalleri yerleşik tarımdan çok hayvancılıkla uğraşıyorlar; ancak on dokuzuncu yüzyılın başlarından itibaren toprak mülkiyeti ile ilgileniyorlar. Bu ilgiyle birlikte Kürt köylüsünün feodal baskı altında inlemesi dönemi de başlamış oluyor. Sf. 79
Alıntı; Kürtler Üzerine Tezler – Yalçın Küçük, (Dönem Yayıncılık Ağustos 1990 – Sf. 79) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın