26 Nisan 1920 tarihinde 4. İçtima 2. Celse
Maarif Vekâleti’nin (Öğretim Bakanlığı’nın) durumu görüşülüyor:
Müfid Efendi (Kırşehir) (Mazhar Müfit Kansu); “-Ders başka, terbiye (eğitim) başkadır. … Ankara Vilâyetinde, Encümeni Vilâyette (İl idare komisyonunda) bulunmaklığım dolayısıyla, birçok tecrübeler gördük. Köylerdeki mekteplerde, programı mucibince haftada bir kere Kur’an’ı Kerim okutuluyor. Bir saat kadar ulumu diniyye (dini ilimler) dersleri veriliyor. Haftada bir Kur’an’ı Kerim ve ulumu diniye, evladı vatanın (vatanımızın çocuklarının) asıl ilmihaline olan sureleri bile okumasına mani (engel) oluyor.”
Alıntı: TBMM Zabıt Ceridesi Cilt: 01 (23.04.1920 / 19.05.1920) (TBMM Matbaası 1959 yılı 3. Baskı – Devre;1 Sene;1, İçtima; 4, Celse2 – Sf. 83 ile 85 arası) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1995): konuşmalardan anlaşıldığına göre Osmanlıda okullardaki din dersi haftada bir saatmiş. Müfit Bey bir saat yetmez diyor. Şimdi de haftada bir saat din dersi veriliyor. Abdülhamit ve İttihatçılar bu konuda ileri adımlar atmışlar demek ki.
Yorum bırakın