Kendi şakalarında, saklı bir görüş ve anlam vardı. Bana anlattığına göre, bir gece geç saatlerde yatağından kalkarak sarayı dolaşmış. Genel Sekreter Kurmay Albay Tevfik’in odasına yavaşça girmiş. Yatağında derin uykuda olan bu kişiye yaklaşarak tabancasını çekip “Davranma!” diye haykırmış. Birdenbire uykudan uyanan zavallı Tevfik can havliyle “Burada değil yukarıda yatıyor.” demiş. Yanından gülerek çıkan Atatürk böylece bağlılık ve özverisinin sınırlarını çizdiği bu arkadaşa zerrece alışmamış, yalnızca işinde kullanmıştı. Sf. 243
Alıntı: Hüsrev Gerede’nin Anıları (Kurtuluş Savaşı, Atatürk ve Devrimler) – Hüsrev Gerede, Hazırlayan: Sami Önal, (Literatür Yayıncılık, 2. Basım Kasım 2002 – Sf. 243) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın