Caz, Afrika’nın hıçkırıklarıyla Amerika’nın soysuzluğunu üst üste getiriyor. Cazda başkaldırı ile boş vermişlik iç içe yatıyor ve hüzün ile gülünçlük birbirini yok etmek için uğraşıyor. Caz önce kaldırıyor ve sonra oturtuyor; bir ataleti veriyor. Ayrıca kolay bir müziktir; kültürsüzlüğün ve kültürsüzleştirmenin bir tekel politikası olduğu bir dönemde, bir müzik birikimi olmadan da dinlenebiliyor. Sf. 121, 122
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 121, 122) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın