İkinci noktayı daha önemli buluyorum. Demokratlarla işbirliği aramak başkadır ve varsa demokrat adımları tamamlamak başkadır, demokrat olmak ise bambaşka olmalıdır. Birincisi yüce bir iş, İkincisi ise tam bir dejenerasyon ve kokuşmadır; bir sosyalistin demokratlaşması veya bir devrimci demokratın devrimciliğini yitirmesi insanlığın en lanetli transformasyonlarından birisi sayılmalıdır. Bunu hiçbir insana yakıştıramadığım bir dejenerasyon sayıyorum.
Demokrasiyi savunmak burjuva devletini savunmaktır. Sf. 314
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 292, 293) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın