Mutluluk, an’dır.
Mutlu, saate bakmaz ve zamanın sonsuz olmasıdır. An, ebedi ise, insan mutludur.
Mutluluk, coşku’dur. Bende hep coşku var; demek ki mutluluğa yatkın bir doğam var.
Depresyona girecek organlarım yok.
Umutsuz olmayı bilmiyorum. Kötümserliğe karşı dilsizim.
Konuşurken hep yanımdakileri tutmam ve zaman zaman masayı veya yanımdakileri yumruklamam, içimdeki umut ve enerji’yi geçirmek içindir. Sf. 404
Alıntı; İsyan I – Yalçın Küçük, (İthaki 11. Baskı 2005 – Sf. 404) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın