Kızların yetiştirilmesi onun işi değildi. On üç yaşında yapılan dinsel erişkinlik töreni Bar Mitzva’ya kadar oğlanlarla da ilgilenmezdi. Ona göre kadınlar, yalnız cır cır ötmeye yarardı. Hepsinden çok da annem, Bir de yemek yapmaya. Yahudi takvimine saygı göstermeye. Eve dönüş anının kutsanmış bir an olmasını sağlamaya. Sf. 32
Alıntı; İstanbul’da Bir Yahudi Ailesi (İmparatorluk Çökerken) – Brigitte Peskine, Ç; Elâ Güntekin, (İnkilâp Kitapevi, 2005 – Sf. 32) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın