İran kökenli musahiplik törenleri iki aile arasında yapılıyordu:
Musahip olan çiftlerden erkekler baş açık, yalın ayak yere uzanmışken kadınlardan her biri musahip erkeklerin çıplak ayaklarını uzun kefen etekleriyle örterler. Bu hareket onların bacı-kardeş olmalarını simgeler. Nitekim musahip ailelerine nikâh düşmez. Çocukları bile birbirleriyle evlenemez. Durumu böyle benimsemek istemeyen kimi kötü düşünceliler, durumu istedikleri yöne çekmektedirler. Kaldı ki Batı Anadolu Tahtacılarında musahip döşeği diye bir döşek vardır. Musahip olacaklar için dedenin huzuruna bir döşek getirilir. Aday musahipler bu döşek üzerine yan yana yatarak ikrar (söz) verirler. Pir, musahip olacak dört kişinin üzerine bir çarşaf örter. İsm-i Âzam duasını okur. Sonra çarşaf kaldırılır. Bu durum da kimi iftiralara neden olmaktadır. Oysaki Alevîlik’te yol kurallarının özü, ele, dile, bele sağlam olmaktır. Sf. 274-275 (Nejat Birdoğan, Alevî Kaynakları-1,1996, s. 174)
Alıntı; Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı (Efendi II) – Soner Yalçın, (Doğan Kitap, 1. Baskı Haziran 2006 – Sf. 274) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın