Antik dönemlerde, Yahudi olmayan birçok kişinin, Judaizm’le resmi olmayan bir ilişkileri vardı. Bu Yahudi olmayanlar, Yahudiler tarafından “Tanrıdan korkanlar” olarak adlandırılıyorlardı. “Tanrıdan korkanlar”, Romanya, Yunanistan ve Anadolu gibi topraklarda yaşıyorlardı. Güneydoğu Anadolu’da yapılan Afrodisias kazılarında ortaya çıkarılan bir sinagogda bulunan, üçüncü yüzyıl başlarına ait bir Yunan Yahudi el yazması, Yahudi olmayanların, bir kısmının, Yahudi yaşam biçimini benimsediklerini göstermektedir. “Tanrıdan korkanlar” her ne kadar, sinagoga hizmet etseler de resmi olarak Judaizm’e dönmüş değillerdi.
Roma İmparatorluğu’nun, resmi din olarak Hıristiyanlığı kabul etmesiyle, Judaizm’e dönmek yasaklandı. İmparator I. Constantine 315 yılında, Yahudilerin misyonerlik faaliyetlerini yasaklayan ilk Roma fermanını çıkardı. İmparator II. Constantine ise, 339 yılında, Hıristiyanların Yahudiliğe dönmesine on ayak olan her Yahudi’nin mallarına el konması uygulamasını yürürlüğe koydu, fakat Judaist hareket, sonraki yüzyıllarda, birçok ülkede yayılmaya devam etti. Sf. 370
Alıntı; Hazar Yahudileri (Bir Türk İmparatorluğu) – Kevin Alan Brook, Ç; İsmail Tulçalı (Noktakitap, 1. Baskı Şubat 2005 – Sf. 370) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın