Açe’de, Somali’de, Zengibar’da vs. hutbeler yakın zamanlara kadar Sultan Hamid adına okutuluyordu. … 1880 sonrası iktidar döneminde gazeteler, dergiler, kitaplar, telgraflar, kısaca basın-yayın ve haberleşme araçları denetime, hatta sansüre tabi tutulmuştu. Gazetelerin üzerine “Görülmüştür” kaydı düşülürdü. Sf. 125 … Ancak bu baskılar siyasi yazılar ve ihtilal gibi haberler için geçerliydi. … İngiltere Dışişleri Bakanı Müsteşarı Sandison, 8 Ekim 1881’de bir rapor yazarak Sultan’ı suçlamanın anlamsız olduğunu, aynı uygulamayı Rusya, Fransa, hatta bizzat İngiltere’nin de uygulamakta olduğunu söylüyor ve bir örnek veriyordu:…
(Dip not: …burada Sandison’un Abdülhamid tarafından maaşa bağlandığını ve 1 Ocak 1894’de Syardan 15 bin kuruş maaş aldığını hatırlatmakta yarar var. Bir başka deyişle ancak bu yolla doğruyu yazabiliyordu.) Sf. 126
… Son Sultan’ın uzun iktidar yıllarında idamına onay verdiği suçlu sayısı 11’dir, onlar da anne veya baba katili gibi siyasi olmayan, ağır insanlık suçlarından dolayı idam edilmişleridir.
Alıntı; Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı – Mustafa Armağan, (Ufuk Kitap, 2. Baskı Temmuz 2006 – Sf. 125 ile 127 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın