Eve zorlukla gelebilen Resulullah, bitkin bir halde seslenir;
“Benden önce ölseydin de kalkıp seni kefenleseydim, namazını kılarak seni toprağa verseydim, ne olurdu!”
Mendil ile Peygamberin başındaki teri silen Hz Aişe kızgın bir sesle bağırır;
“Hayır, asla! Bu, başkasına nasip olsun! Eğer böyle olsaydı, yemin ederim ki sen benim evimde diğer eşlerini ağırlıyor olurdun.” der.
Aişe’nin bu kıskançlığı hasta yatağında yatan Hazreti Nebi’yi kuvvetli bir tebessümle güldürür.
Alıntı; Hz. Aişe (Entelektüel ve Siyasi Bir Kişilik Olarak) – Meryem Canan Ceylan, (Ahsen Yayınları, 3. Baskı Mart 2005 – Sf. 54) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın