Memurin (Memurlar);
Madde 39 – Bilcümle memurin (bütün memurlar) nizamen tâyin olunacak şerait üzere (yönetmelikle belirlenecek şartlar üzerine) ehil ve müstahak (hak ettikleri) oldukları memuriyetlere intihap olunacaktır (seçilecektir) ve bu veçhile intihap olunan (bu biçimde seçilen) memurlar kanunen mucibi azil hareketi tahakkuk etmedikçe (yasal olarak görevden alınmaları gerçekleşmedikçe) veya kendisi istifa eylemedikçe veyahut Devletçe bir sebebi zaruri (zorunlu bir sebep) görülmedikçe azl ve tebdil olunamaz (görevden alınamaz, görevi değiştirilemez) ve hüsnü hareket ve istikamet eshabından (güzel huylu ve gidişatı düzgün) olanlar ve Devletçe bir sebebi zaruriye mebni infisal edenler (devlet tarafından zaruri bir nedenle işten ayrılanlar) nizamı mahsusunda tâyin olunacağı veçhile (özel yönetmeliğinde belirleneceği üzere) terakkiyata (derece-kademe ilerlemesine) ve tekaüt ve mazuliyet (emeklilik ve azledilmişlik) maaşlarına nail olacaklardır.
Madde 40 – Her memuriyetin vezayifi (görevleri) nizamı mahsus (özel yönetmelik) ile tâyin olunacağından her memur kendi vazifesi dairesinde mes’uldür (görevi sınırları içinde sorumludur).
Madde 41 – Memurun âmirine hürmet ve riayeti lâzımeden ise de itaati kanunun tâyin ettiği daireye mahsustur (memurun amirine hürmet ve etmesi ve uyması gereklilik ise de memurun itaati yasal çerçeveyle sınırlıdır). Hilâfı kanun (kanuna aykırı) olan umurda (işlerde) âmire itaat mes’uliyetten kurtulmağa medar (neden) olamaz.
Alıntı; Kanunu Esasi – Meclisi Mebusan, (İnternet, Ocak 2010 – Sf. 8) internet sayfasından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın