“Babil ırmakları kıyısında oturup Siyon’u andıkça ağladık;
Çevredeki kavaklara Lirlerimizi astık.
Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,
Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,
‘Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!’ diyorlardı.
Nasıl okuyabiliriz Rab’ın ezgisini El toprağında?
Ey Yerüşalim, seni unutursam,
Sağ elim kurusun.
Seni anmaz,
Yerüşalim’i en büyük sevincimden üstün tutmazsam,
Dilim damağıma yapışsın!
Yerüşalim’in düştüğü gün,
Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!’
Diyen Edomlular’ın tavrını anımsa, ya Rab.
Ey sen, yıkılası Babil kızı,
Bize yaptıklarını
Sana ödetecek olana ne mutlu!
Ne mutlu senin yavrularını tutup
Kayalarda parçalayacak insana!”
Alıntı; Bizimkiler III (İmparatorluklar) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 9) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın