Bedevilerde, kadınlara geniş bir cinsi özgürlük tanınırdı. Özgür kadınlar, gizliliğe dikkat etmek şartıyla, dost edinme hakkına sahiptiler. Kadın ve erkek, velilerinin iznine gerek duymaksızın, kısa bir süre için geçici evlilik yapabilirlerdi. Bu tip geçici evliliklerde, kabilesinde kalan kadın, erkeğe mızrak ve çadır verirdi. Erkek, kadının kabilesi içinde yaşar ve bu süre içinde kabile üyesi gibi muamele görürdü. Kadın evliliğe son vermek istediğinde, çadırının kapısını ters çevirir, bunu gören erkek de kendi kabilesine geri dönerdi. Bu evlilikten bir çocuk doğarsa, bu çocuk kadının kabilesinde kalırdı.
Genel olarak ailenin mal varlığı o kadar azdı ki, onun dağılmasına müsaade edilemezdi. Bazı kabilelerde sadece büyük ağabey evlenirdi. Diğer kardeşler ayrı karılar almazlardı. Bütün kardeşler, ağabeyin karısıyla serbestçe ilişkide bulunmak hakkına sahiptiler. Strabon, bu konuda “kapıya şapka asma“ hikâyeleri anlatır. Ama aile zenginse, tek kadınla yetinmek yerine, pek çok kadın ve cariye alınırdı.
Alıntı; Bizimkiler VI (Müslümanlık) – Evin Esmen ve Arda Kısakürek, (E-kitap, Haziran 2013 – Sf. 31) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın