Militan örgütlenmeye giden ülkücüler, komünizme karşı şiddeti “meşru” sayıyorlardı. Onlara göre, devlet komünistlere karşı pasifti. Yükselen sol dalgayı önlemek için polis hiçbir şey yapmıyordu! O zaman onlar yapmalıydı!
Bunun için 1967 yılının yaz başından itibaren “komando kampları” açtılar.
Komando kampları fikri ise Özel Harp Dairesi’nin ilk başkanı Daniş Karabelen’e aitti.
Ülkücüler bu kamplarda “eski subaylar” tarafından eğitimlere tabii tutuldular. Öğretilenlerin ise Özel Harp Dairesi’nde olası bir işgal durumunda komünistlere karşı savaşacak sivil unsurlara verilen eğitimden hiçbir farkı yoktu.
İlk önce Ankara ve İzmir’de açılan bu komando kampları ardından İstanbul, Kayseri ve diğer illerde de faaliyete geçti.
1968’e yazına gelindiğinde kampların sayısı 25’i bulmuştu. Türkeş’in hedefi ise yüz bin komandoydu. Sf.140, 141
Alıntı; Özel Harp Dairesi (Türkiye’nin Gizli Tarihi) – Ecevit Kılıç, (Güncel Yayıncılık, 3. Baskı Kasım 2007 – Sf. 140, 141) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın