Tip Dördüncü Kongresi Kürtlük kararını aldığı yıl, Güney’de Mustafa Barzani ile Bağdat arasında bir ön anlaşma imzalanıyor; bu anlaşmaya göre, Bağdat, Kürtler’e “otonomi” vermeyi resmen kabul ediyor. Bu kabul ve bu ön anlaşma da Kürt tarihinde ayrı bir öneme sahiptir; yalnız “otonomi” sözcüğü, Ankara ve Tahran için bir kâbus anlamına da geliyor. Bu kâbusun etkisi olabilir, 1972 yılı ilkbaharında, Moskova, Bağdat ve Ankara ile nerede ise aynı tarihte, “Dostluk Antlaşmaları” imzalıyor; benzerini Tahran’a da sunuyor. Ben hep, Türkiye’de, Martçı Darbe günleridir ve bu darbe sırasında Başbakan Kosigin’in Ankara’ya gelip, darbeci generallerlerle kucaklaşmasını acı acı izlediğimi hatırlıyorum. Ancak bu “Dostluk Antlaşmaları” asıl Güney Kürdistan için tam bir darbedir; Sovyet Komünist Partisi, Irak Komünist Partisi’ni iktidardaki Saddam rejimi ile bir “cephe” yapmaya zorluyor. Bu, Kürtlerin yalnız bırakılması ve Mustafa Barzani’nin bastığı toprağın kaymasıdır. Çok acıdır. Sf. 106
Sovyetler, Barzani’ye teselli sözleri ediyorlar; ancak Barzani; sonunda, İran ve CIA ile anlaşmak zorunda kalıyor. Kürtlük tarihinde çok acı sayfalar hazırlanıyor. Sf. 106
Alıntı; Tarihçe – Yalçın Küçük, (Akış Yayıncılık, Ocak 1997 – Sf. 106) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın