Hovhannes Boynmışakyan’ın Tanıklığı (D. 1904, Kesab)
Günün birinde iki Alman kayığı nehirden bize yanaştı; biz alıp yiyelim diye kare bisküviler fırlattılar nehir kıyısına. Açtık. Ermeni bir adam yaklaşıp bisküvilerin üzerine tükürdü ve şöyle konuştu: “Sakın el sürmeyin! Bizi bu hale getiren onlardır! Şimdi halimize bakıp eğleniyorlar.” Sf. 752
Arap beni aldı; kendi avlusuna götürdü. Onun Arap annesi bana bir hıyar turşusu verdi ve yememi söyledi; yedim. O, ilaç gibi geldi. Uykum götürmüş; uyumuş, kalmışım. Üstümü örtmüşler; sabaha kadar uyumuşum. Sabah güneş başıma vurunca, terler içinde uyandım ve baktım ki başka bir yerdeyim. “Anne!” diye bağırdım. Sf. 753
Alıntı; Ermeni Soykırımı (Hayatta Kalan Görgü Tanıklarının Anlattıkları) – Verjine Svazlian, Ermeniceden Tercüme Edenler; Tigran Ter Voğormiyacıyan ve Petros Çavikyan, (Belge Yayınları, Kasım 2013, Sf. 752, 753) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın