Haziran ayı (1953) ortalarında, Berlin’deki inşaat işçileri, başkent sokaklarında protesto mitingleri gerçekleştirdiler. Ertesi sabah, yani 17 Haziran’da da bu mitingler genel bir grevle sonuçlandı. Ulbricht düşmanlığı dalga dalga büyümeye başladı. Sovyet bölgesindeki halkın çoğu da bu ayaklanmaya katıldı. Gün boyunca, Doğu Berlinli yöneticilerin yazgıları tehlikede kaldı. Sonra, Rus birlikleri imdatlarına yetişti ve bu ulusal ayaklanma gelen birliklerin zoruyla bastırıldı. Sovyet tankları savunmasız sivilleri ezip geçti. Böylece, bölge halkı, komünist diktası altındaki umutsuz ve karamsar bir yaşamın içine itilmiş oldular. Doğu Alman halkı boş yere, dışarıdan yardım geleceğine dair bir umut besleyerek, 17 Haziran’da iki Almanya’nın birleştirilmesi hayalinden tamamen uzaklaştı. Sf. 190
Alıntı; Hitler’in Sığınağından Pentagon’a (Anılar) – Reinhard Gehlen, Çeviri; Bilinmiyor, (İleri Yayınları, 1. Baskı Ekim 2005 – Sf. 190) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın