Tarihi 1830’lara kadar giden bu terimi metinde olduğu gibi bıraktık. Sweatshop’lar insanlık dışı denebilecek kadar kötüleşebilen çalışma koşullarında, sık sık günde on sekiz saate varan mesailerde (çoğu çocuk olan) işçilerin az para ile çalıştırıldığı ve/veya insan emeğinin istismar edildiği sağlıksız işyerleridir. Sf. 41
Jim önce kişisel görüşmeler düzeyinde, sonra da kamuoyuna sweatshop tarzı imalat yapmakla suçlanan bir şirketin yürüyen reklâmı olmayı kabul etmediğini açıkladı.
Ve ülkenin en büyük Katolik üniversitelerinden birinden gelen ültimatomla yüzleşti: Nike giy ve anlaşmayı sorgulamayı kes, ya da istifa et. Jim 1998 yılının Haziran ayında istifa etmek zorunda bırakıldı. Sf. 43
Ne yazık ki, o koşullar altında ve o ücretlerle yaşamak zorunda olanlar sadece Nike işçileri değildir. Adidas, Reebok, The Gap, Old Navy, Tommy Hilfigher, Polo/ Ralph Lauren, Lotto, Fila ve Levi’s çalışanlarıyla görüştük. Hepsi aynı yoksulluğa mecbur edilmiş şekilde, aynı tip barakalarda ve işverenlerine aynı taleplerde bulunarak yaşamlarını sürdürmeye çalışıyor: Bize daha yüksek ücret ve bağımsız sendika örgütleme hakkı verin. Sf. 45
Alıntı; Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları 2 (Şirketokrasi ve Ondan Kurtulmanın Yolları) – John Perkins, Çeviri; Cihat Taşçıoğlu, (A.P.R.İ.L. Yayınları, 10. Baskı Mart 2015 – Sf. 41 ile 45 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın