1940’da Ruslar tarafından işgal edilen üç Baltık Cumhuriyeti, Litvanya, Latviya ve Estonya’da millî bağımsızlık anıları henüz çok tazeydi. Bu cumhuriyet halkları özgürlüklerine yeniden kavuşabilme umuduyla Alman ordularına yardım teklif ettiler. Ukraynalılar, Kafkasyalılar ve Türk azınlıklar, Stalin’in boyunduruğundan kurtulmaktan başka – şimdi sürgünde olan eski liderlerinin arzuladıkları derecede olmasa bile – milliyetçi hedeflerinin de gerçekleşeceğine inanıyorlardı. Yirmi yıllık bir keyfi yönetim ve dehşet dolu bir hayattan sonra, insanlık onuru, özgürlük, adalet ve mal güvenliği gibi belli başlı insan haklarının yeniden kazanılması fikri, Sovyet İmparatorluğu’nun her ferdini -eğer o zamana kadar doğrudan doğruya Moskova modeli için çalışmıyorsa- Almanları desteklemeye sevk ediyordu. Bu eğilimlerden faydalanmaktan daha doğal ne olabilirdi ki? Sf. 118
Alıntı; Hitler’in Sığınağından Pentagon’a (Anılar) – Reinhard Gehlen, Çeviri; Bilinmiyor, (İleri Yayınları, 1. Baskı Ekim 2005 – Sf. 118) kitabından birebir alınmıştır.