Aristo; “İnsan doğuştan bilmek ister!” Demiş. Bilgi Bakkalı, ‘bilmek’ isteyenler için yapıldı. Paylaşmaya ve eleştiriye açık, küfür, hakaret ve nefret söylemine kapalıdır. Bu Bakkal’dan çıkarken; değişmiş olarak çıkarsanız ve bilgilerin kaynağı olan kitapları merak edip okursanız amacıma ulaşmış olacağım.
Hâlbuki yakın tarihimizde bütün siyasî müdahaleler ordudan gelmiştir. 1876’da Sultan Aziz’in tahttan indirilmesi olayından beri bu gelenek, Prensip gücünde bir şekle dayanmaktadır. Bu prensip, Türkiye’de ordunun, siyaset dışı olduğu ve buna her iktidarın, ehemmiyetle dikkat etmesi esasıdır.
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 264) kitabından birebir alınmıştır.
Aynı ay içinde, 27 Aralık’ta, başka bir tedbir ortaya atıldı. İktidar, yeni bir İçtüzük getiriyordu. Daha ilk bakışta görünüyordu ki bu içtüzük, Muhalefetin Meclis denetimini kısıtlayıcı hükümler taşımaktadır. Meselâ sözlü sorulara Bakanlar, artık cevap vermek zorunluğunda olmayacaklardı. Muhalefet Milletvekillerini hedef tutan bir yeni usul olarak da kürsüde konuşulan sözlerden beğenilmeyenler, tutanaklardan çıkarılabilecekti. Böylece Muhalefet direnişlerinin ileride, tarihî tetkikler için de malzeme olmak vasfı kaldırılıyordu. Milletvekilliği dokunulmazlıklarının kaldırılması bahsinde de, yeni ve elbette ki muhalefet aleyhine kullanılabilecek hükümler getiriliyordu. Meclis Başkanının bir Milletvekilini Meclisten çıkarma hakkı, 3 oturum yerine, 12 oturuma çıkarılıyordu vb… Sf. 262
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 262) kitabından birebir alınmıştır.
Meselâ tekrara hacet olmamakla beraber, başka partiye oy verildi diye Kırşehir vilâyetinin kaza haline getirilişi, daha sonra İnönü oy topluyor diye Malatya Vilâyetinin parçalanışı, bu arada sayılabilir. 12 Haziran 1957’de Kırşehir ilçesi, yeniden Vilâyet haline getirildi.
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 254) kitabından birebir alınmıştır.
İşte bu Kıbrıs davasına bağlanacaktır ki, 6 Eylül 1955’te, o güne kadar pek de adı duyulmayan “İstanbul Ekspres” gazetesi, Selanik’te Atatürk’ün doğduğu eve bir bomba atıldığı haberini heyecan uyarıcı manşetlerle yaydı. Evet, bu evin bahçesinde bir bomba patlamış, eve zararı dokunmamıştı. Bu olayın gerçek yönü ise, hiç bir zaman aydınlanamadı. Hatta Binadaki Türk Bekçi ile Selanik konsolosluğumuzdaki genç bir görevlimiz, Türkiye’de, sanıklık havası içinde yargılandılar. Ama sonra bu görevli, ülkede resmî vazifeler aldı ve bazı maddî imkânlara yol açıldı. Sf. 249, 250
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 249, 250) kitabından birebir alınmıştır.
“Anayasaya aykırı bulunan kanunların süratle değiştirilmesini, yerine demokratik kanunların kabulünü istiyoruz. Bu hususta Demokrat Parti Meclisi Grubu tarafından verilecek takrir kabul edilmediği takdirde, Meclis Grubunu Meclisten çekerek milletin sinesine dönmek kararını vermeye, Genel Merkezi salahiyetli kılıyoruz. Bu takdirde CHP’yi kendi ve mesuliyetleri ile baş başa ve büyük hâkim milletle, karşı karşıya bırakıyoruz.” Sf. 159
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 159) kitabından birebir alınmıştır.
Halk Partisi iktidarının 1930’dan sonraki İktisadî faaliyet tablosu hemen hemen bunlardan ibarettir. Kaldı ki, bu iktidarın İktisadî siyaset uygulamalarında, bazı çarklar da birbirleriyle çarpışıyordu, meselâ bir taraftan «Sanayii Teşvik Kanunları» çıkarılırken, diğer taraftan, bu gelişmeyi önlemek istercesine, akıl almaz kanun ve nizamname engelleri yaratılıyordu.
Meselâ, «Muamele Vergisi Kanunu» motorsuz sanayiyi, motorlu sanayi, yani modern işletmeler aleyhine olarak koruyordu. Motorlu işletmeler yahut ancak 5 beygirden aşağı güçte ilkel işletmeler Vergiden muaftı. Motorlu ve fazla işçi kullanan işletmelere ise vergilendiriliyordu. Bu suretle, hatta motorlu sanayi de vergiden kurtulmak garip, gülünç denecek kombinezonlara başvuruyordu. Sf. 143
Akıl almaz, ama sanayii ve yatırımları önleyen bir devlet tedbiri de «Sür prodüksiyon Nizamnamesi» denilen bir kısıtlama ve kayıtlama tedbiriydi. Bu Nizamnameye göre, bir sanayiin tesisinin kurulabilmesi için, o sanayi sahasında memlekette, bir ihtiyaç fazlası üretim, yani Sür prodüksiyon olmaması lâzımdı. Bu durumu da, İktisat Vekâletinin Sanayi Umum Müdürlüğü tayin edecekti. Sanayi Umum Müdürlüğü, yani Sanayii geliştirme mesele ve muameleleri ile uğraşacak daire ise, gerçek bir perişanlık içindeydi. Ama nice tesis ve yatırım müracaatlarına, sanayide Sür prodüksiyon vardır diye, kesinlikle karşı çıkılıyor, iş engelleniyordu. Görünüşe göre amaç, güya yatırımların gerçek ihtiyaçlara yöneltilmesiydi. Hâlbuki ortada, ne gerçek ihtiyacın ne gerçek olmayan ihtiyacın sistemli bir takip usul ve mekanizması yoktu. Kaldı ki memlekette, küçük, büyük hiç bir sanayi ilanında, zaten Sür prodüksiyon yoktu. Gümrük rıhtımları, en basit sınai ihtiyaç maddelerinden, hatta kaput bezi, Amerikan bezi, basma gibi en harcıâlem dokuma türlerinden, daha nelere kadar, ithal edilmiş denklerle doluydu. Ve memleket aslında, tam bir mal açlığı içindeydi.
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 143 ile 145 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Lozan Konferansında istiklâlimiz imzalanmakla beraber, gümrük tarifelerinde, daha beş yıl koruyucu tarife uygulayamazdık. Sf. 141
Nitekim İsmet Paşa’nın Lozan’da en büyük savaşı, sınır ve toprak meselelerinde değil, yabancı sermaye davalarında oldu. Sf. 143
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 141 ile 143 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Fransız sarrafları Lozan’da:
“Alacaklarımızı kabul edip ödemezseniz, biz bu barış masasını derhal terk ederiz!” diye, sakallarını hiddetle titretiyorlardı. Evet, ödeniyordu. Öyle oluyordu ki, mesela 1930 yılı bütün gelir bütçemiz iki yüz küsur milyon lirayken, yabancı alacaklılar için bütçeye 49.000.000 lira konmuştu. Hâlbuki o yıl, bütün Maarif bütçemiz 3.500.000, bütün Bayındırlık bütçemiz 17.000.000 ve bütün Millî Savunma bütçemiz, ancak 30.000.000 liraydı.
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 130) kitabından birebir alınmıştır.
Rusya’nın, denebilir ki, ancak 1.000 yıllık bir tarihi vardır. Meselâ Moskova’nın kuruluşunun tarihi, ancak 850 yıllık bir geçmişe iner. Ünlü Rus tarihçisi Pakrovski’ göre, Moskova’nın adı bile Fincedir. Sf. 75
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 75) kitabından birebir alınmıştır.
Yeniçeriliğin kaldırılmasından (1826) sonra ise, 1274 (1858) Arazi Kanunu ile toprakta şahsi mülkiyet sistemi kabul edilerek, ona göre bir tapu tesciline başlandı. Sf. 55
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 55) kitabından birebir alınmıştır.
İşte İslâm tarihinde bu neticeye çıkan yol, İslam’ın kuruluş ve yayılış devrinde, bir sıra darbelerden, ihtilâllerden geçer. Ömer’den sonra halife olan Osman, Medine’de, 656 Haziranında, şehirde meydan alan bir ayaklanma ve evine yapılan baskın sırasında öldürüldü. Sf. 52
Şam’da merkezîleşen Emevî saltanatı, milâdî 750’nci yıla kadar sürdü. O tarihte yıkıldı. 750’nci yılda saltanat, Emevîlerden Hâşimî soyuna geçti. Bağdat, yeni Abbasî devletinin merkezi, oldu. Emevî hanedanından intikam ise o kadar kanlı oldu ki, hayattaki Emevîler tamamen öldürüldükten başka, Emevî Halifelerinin Şam’daki mezarları da açılarak, kemikleri dağıtıldı. Yakıldı: Ayaklar altında çiğnendi. Sf. 53 (Bir Halifeninki müstesna)
Alıntı: İhtilâlin Mantığı – Şevket Süreyya Aydemir, (Remzi Kitabevi, 7. Baskı 2000 – Sf. 52, 53) kitabından birebir alınmıştır.
İç savaş sınıf savaşıdır. Sınıf bakışını, keskinleştiriyor.
Dış savaş ulusal savaştır. Sınıf bakışını köreltiyor.
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 426) kitabından birebir alınmıştır.
Aşırı anti-emperyalist vurgunun kapitalizm hedefini gizlemesi, Kemalizm’in büyük katkısıdır. Kemalizm, en çok bu rengiyle, sınıf bilincinin gelişmesini yavaşlatmıştır. Sf. 376
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 376) kitabından birebir alınmıştır.
Hepsi bu kadar; her yılgın mücadele alanını terk etmek için bir gerekçe arıyor;
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 352, 353) kitabından birebir alınmıştır.
Paylaşım, sosyalizmin ilk ve temel ilkesidir. Açık Devrimci Parti paylaşımcı yaşam biçimini tanıtma, propaganda etme ve yayma görevini üstlenmelidir. Demokrasiyi, kararın alınmasında ve uygulanmasında paylaşım olarak ele almak daha yaratıcı sonuçlara kapı açabiliyor. Sf. 352
Topluma hizmet, başkasının iyiliği için çalışmak, toplumdaki en yüksek değer olmalıdır. Başkasına bir yarar götürebilmekten en büyük mutluluğu duyabilen insanları yaratma temel amaç sayılmalıdır; sosyalizmi kurarken de devrimci yaşam bunu gerektiriyor.
En büyük devrimciliğin, insanın inandığı değerlerde devrimcilik olduğuna inanılmalıdır.
Kolektivitenin yaratıcılığına inanmak, sosyalist olmak için bir vazgeçilmez gerek oluyor. Birlikte düşünmek, birlikte uygulamak, birlikte üretmek, birlikte tüketmek, birlikte eğlenmek; bunlar olmadan sosyalizm düşünülemiyor. Sosyalizm için kollektivite üretimi arttırmanın bile önünde bir hedef olarak duruyor.
İnsan, bütün güzelliklere layıktır, insan, artan ölçüde güzelliklere layıktır. Üretimi arttırmak hedefi yalnızca buradan çıkıyor. Sosyalizmde üretimi değil, çalışanın verimliliğini arttırmak temel ilke oluyor; insanoğlu artan ölçüde boş zamana layıktır.
Kapitalizmde çalışmak, bir işkence ve bir sömürüdür. Sosyalizm, sömürüden kurtuluştur. Sf. 353
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük, Çelik Bilgin (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 353) kitabından birebir alınmıştır.
İstiklal Mahkemeleri’nin ilk önemli kararı, Mayıs 1921 tarihinde ve aynı celsede Çerkez Ethem ve kardeşlerinin gıyaplarında idama ve Halk İştirakiyyun Partisi yöneticileri Tokat Milletvekili Nazım ile Binbaşı ve Baytar Hacıoğlu Salih ve arkadaşlarının uzun yıllar hapse mahkûm edilmeleridir. Birbiriyle ilgisiz görünen iki hasım grup aynı tarihte mahkûm edildiler. Sf. 340
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük ve Çelik Bilgin, (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 340) kitabından birebir alınmıştır.
Demokrat milliyetçidir. Enternasyonalist olamaz. Sf. 349
Alıntı: Kurtuluş Yazısı – Yalçın Küçük, Çelik Bilgin (Dönem Yayıncılık 1. Baskı 1988 – Sf. 349) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 