Lüzum ve ihtiyaca göre üç – beş senede ve bazen daha uzun bir zamanda, Hıristiyanlardan sekiz, on ile on sekiz nihâyet yirmi yaş arasındaki çocukların sıhhatli ve kuvvetlilerinden Acemi Oğlanları alınmaya başlandı. Sf. 14
Her Kadılıkta yani Kaza’da tellallar vasıtasıyla köylere kadar yapılan ilanlar mucibince Hıristiyan çocukları başta Papazları olarak babaları ve vaftiz defterleri toplanma mahallerine gelirlerdi. Devşirme memurları bu çocukları alırken, Kadılar, Sipahiler veya vekilleri ve köy kethüdaları da hazır bulunurlar ve bir suiistimal olmamasına dikkat ederlerdi. Çocuklar içinde evli olanları varsa ilişilmezdi, çünkü bu evlenmeler nüfusu arttırırdı. Sf.16
Kanun mucibince (gereğince) Hristiyan çocuklarının en asilleri intihap olunurdu (seçilirdi); Papaz oğulları da alınırdı, iki çocuğu olanın biri ve birkaç çocuğu olanın müsait olan en sıhhatlisi ve güzeli seçilirdi; bir oğlu olanın çocuğu alınmayarak babasının hizmetine terk olunurdu. Uzun boylu ve tenasübü endam (Yapısı orantılı olan) olanlar Saray için seçilirdi. Sf. 17
Yahudiler ticaretle meşgul olduklarından onlardan devşirme alınmazdı. Sf. 17
Ana ve babası ölmüş olan bir çocuğun terbiyesi noksan ve açgözlü olacağından devşirmeye girmesine müsaade edilmezdi. Köy Kethüdası oğlu, köy halkının rezillerindendir diye alınmazdı, sığırtmaç ve çoban oğullarıyla genç sığırtmaç ve çobanlar, kel, fodul, köse ve doğuştan sünnetli olanların da alınmamaları kanundu. ..
Türkçe bilen oğlan, Hıristiyan iken evlenmiş oğlan, sanat sahibi oğlan, İstanbul’a gelip vilayetine gitmemiş ve bu surette yırtılmış olan oğlan, uzun ve kısa boylu olan oğlanların Ocağa alınmamaları kanundu. Sf. 18
Alıntı; Kapıkulu Ocakları I (Acemi Ocağı ve Yeniçeri Ocağı) – İsmail Hakkı Uzunçarşılı, (Türk Tarih Kurumu Yayını, Sf. 14 ile 18 arası) kitabından birebir alınmıştır.
