MADDE 20 – a) Her şahıs silahsız ve saldırısız toplanma ve dernek kurma ve derneğe katılma serbestîsine maliktir.
b) Hiç kimse bir derneğe mensup olmaya zorlanamaz.
MADDE 21 – a) Her şahıs, doğrudan doğruya veya serbestçe seçilmiş temsilciler vasıtasıyla, memleketinin kamu işleri yönetimine katılmak hakkını haizdir.
b) Her şahıs; memleketinin kamu hizmetlerinden eşitlikle yararlanmak hakkını haizdir.
c)Halkın iradesi hükümet otoritesinin esasıdır; bu irade, gizli şekilde veya serbestliği sağlayacak belli bir usul ile cereyan edecek genel ve eşit oy verme yönüyle yapılacak olan periyodik ve dürüst seçimlerle ifade edilir.
MADDE 22 – Her şahsın, cemiyetin bir üyesi olmak itibariyle sosyal güvenliğe hakkı vardır; haysiyeti için ve şahsiyetinin serbestçe gelişmesi için zaruri olan ekonomik, sosyal ve kültürel hakların milli gayret ve milletlerarası işbirliği yoluyla ve devletin teşkilatı ve kaynaklarıyla orantılı olarak gerçekleştirilmesine hakkı vardır.
MADDE 23 – a) Her şahsın çalışmaya, işini serbestçe seçmeye adil ve elverişli çalışma şartlarına ve işsizlikten korunmaya hakkı vardır.
b) Herkesin hiçbir fark gözetilmeksizin, eşit çalışma karşılığında eşit ücrete hakkı vardır.
c) Çalışan bir kimsenin kendisine ve ailesine insanlık haysiyetine uygun bir yaşayış sağlayan ve gerekirse her türlü sosyal koruma araçlarıyla da tamamlanan adil ve elverişli bir ücrete hakkı vardır.
MADDE 24 – Her şahsın dinlenmeye, eğlenmeye, bilhassa çalışma süresinin makul bir biçimde sınırlandırılmasına ve belirli devrelerde ücretli tatillere hakkı vardır.
MADDE 25 – a)Her şahsın gerek kendisi ve gerekse ailesi için yiyecek, giyim, mesken, tıbbi bakım, gerekli sosyal hizmetler dâhil olmak üzere, sağlığını ve refahını temin edecek uygun bir hayat seviyesiyle, işsizlik, hastalık, sakatlık, dulluk, ihtiyarlık veya geçim imkânlarının iradesi dışında mahrum bırakacak diğer hallerde, güvenliğe hakkı vardır.
b) Analık ve çocukluk özel ihtimam ve yardım görmek hakkını haizdir. Bütün çocuklar, evlilik içinde veya dışında doğsunlar aynı sosyal korumadan faydalanırlar.
MADDE 26 a) Her şahsın eğitime hakkı vardır. Eğitim parasızdır, hiç olmazsa ilk ve temel eğitim safhalarında böyle olmalıdır. İlk eğitim zorunludur. Teknik ve mesleki eğitimden herkes istifade edebilmelidir. Yükseköğretim liyakatlerine göre herkese tam eşitlikle açık olmalıdır.
b) Eğitim insan şahsiyetinin tam gelişmesini ve insan haklarıyla ana hürriyetlere saygının kuvvetlenmesini hedef tutmalıdır. Bütün milletler, ırk ve din gurupları arasında anlayış, hoşgörülük ve dostluğu teşvik etmeli ve Birleşmiş Milletlerin barışın sürdürülebilmesi yolundaki çalışmalarını geliştirmelidir.
c) Ana – baba, çocuklarına verilecek eğitimin cinsini tercihan seçmek hakkını haizdirler.
Alıntı: İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi – Meydan Larousse ansiklopedisinden birebir alınmıştır.
