Bilgi Bakkalı

“Ne var ki, makineli üretim, belli bir büyüme ve olgunluk derecesine ulaşır ulaşmaz ve özellikle de kendi teknik temeli olan makinenin kendisi, makine ile üretilmeye başlanır başlanmaz, kömür ve demir üretimi, metal işleme ve ulaştırma işlerinde olduğu gibi, köklü değişikliklere uğratılır uğratılmaz; kısaca, büyük endüstrinin gerekli olduğu genel üretim şartları yaratılır yaratılmaz bu işletme biçimi (makineli üretim) sadece hammadde ve sürüm pazarları temininden başka hiç bir engelle karşılaşmayan bir esneklik, ani ve sıçramalı bir yayılma yeteneği kazanır. Makine bir yandan, örneğin pamuk çekirdeğini ayıklama makinesinin pamuk üretimini arttırmasında olduğu gibi, doğrudan doğruya hammaddeleri çoğaltıcı bir etki yapar. Diğer yandan makine ile elde edilen ürünlerin ucuzluğu ve köklü değişmelerle düzeltilip iyileştirilmesi, mevcut ulaştırma ve haberleşme sistemi yabancı piyasaların ele geçirilmesi için gerekli silahlar olurlar. Makineli üretim diğer ülkelerin el emeğine dayanan üretim sistemini yıkarak, bu ülkeleri zorla kendisinin ihtiyaç duyduğu hammaddeleri üreten tarlalar haline getirir.”

Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 128) kitabından birebir alınmıştır.

“İşçi sınıfı tarafından sağlanan ve kapitalistler sınıfı tarafından karşılığı ödenmeksizin ede edilip sermayeye dönüştürülen emek kitlesi, sermayeye dönüştürülmesi ancak karşılığı ödenen emeğe olağanüstü bir ilavede bulunulması ile mümkün olabilecek bir hız ile artıyorsa, bu durumda, ücret yükselir ve diğer her şey aynı kalmak şartı ile karşılığı ödenmeyen emek kitlesi göreceli olarak azalır. Ancak ne var ki, bu azalma sermayeyi besleyen artıkemeğin artık normal miktarda arz edilemez olduğu noktaya ulaşır ulaşmaz, bir tepki meydana gelir; gelirin (rezerve-birikim) daha küçük bir kısmı sermayeye çevrilir, birikim aksaklaşır ve ücretteki yükselme hareketi bir karşı darbe yer. Bundan dolayı emek fiyatındaki yükselme, kapitalist sistemin temellerini sadece oldukları gibi bırakmakla kalmayan, fakat bunun gittikçe büyüyen boyutlarla yeniden üretimini de güven altına alan sınırlar içinde tutulur. Şu halde, sözde bir tabiat kanunu şekline sokulmuş kapitalist birikim kanununun, aslında ifade ettiği şey ancak şudur; bizatihi birikimin mahiyeti (içeriği), emeğin istismar (Sömürülmesi- kötüye kullanılması) derecesinde ya da fiyatında, kapitalist ilişkinin durmadan yenilenmesini ve bunun gittikçe büyüyen boyutlarla yeniden -üretimini tehlikeye sokabilecek böylesine bir düşmeyi ya da yükselmeyi zaten konu dışı eder. Nesnel zenginliğin işçinin gelişme ihtiyaçlarını karşılamak için mevcut olması yerine, tersine olarak, işçinin mevcut değerlerin kendi kendilerini büyütme, kendilerine değer katma, ihtiyaçlarını karşılamak için var olduğu bir üretim biçiminde de zaten bundan başka bir durum söz konusu olamaz. Din alanında insan kendi kafasının yarattığı şeylerin hükmü altında ise, kapitalist üretimde de kendi eliyle yarattığı şeylerin hükmü altında bulunur.”

Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 384) kitabından birebir alınmıştır.