Bilgi Bakkalı

⁽¹⁾ “Pek Yüksek Karakterli ve Aydın Hemşerilerim

…. Bundan önceki devirlerde kişilere tapmak ve tapındırmak en yüksek terbiye olarak telkin edilmekte idi. … Meşrutiyet devresinin (1908-1918) ilk ürünü olarak hayata atıldım ve askeri görev ile karşılaştım. Ateş hattında bire bir sefaletle yanıp kavruldum… Beni ve benim gibi düşünenleri memnun etmek isterseniz gelişen olaylar karşısında fersah fersah ileriye gitmek gerektiğine kani olursunuz. Vatani hizmette putlara tapmayacağız ve put olup kendimize taptırmayacağız. Vatan ve millet bu düsturlarla kurtulacak, necat ve hürriyete ulaşacaktır. Hizmetinden haz duyacağınız büyük kalpli milletimizi aşağılayanların, yumruklarıyla ezdirmemeye yemin ediniz. Baki olan (kalıcı olan) mesainin (çalışmaların, yapılan işlerin) asarı bergüzarıdır (bıraktığı izlerdir).”

Alıntı: Hüseyin Avni Ulaş’ın Son Yılları – Mehmet Ulaş (Berksoy Yayınevi 1952 -Sf.13) kitabından birebir alınmıştır.

BAKKAL’IN NOTU (1995): Erzurum’daki 1946 seçimdeki olaylara üzülen bir gurup genç Hüseyin Avni’den özür dileyen mektup yazıyor, o da cevap veriyor.