“Bir bireysel işçi, kendisi için gerekli iş zamanı ne kadar kısa olursa, o kadar fazla artıkemek sağlayabilir, bunun gibi, çalışan nüfusun zorunlu tüketim araçlarının üretimi için gerekli kısmı ne kadar küçük olursa bunun başka işler için kullanılabilecek kısmı o kadar büyük olur. Kapitalist üretim bir kere varsayılınca, artık işin büyüklüğü, diğer bütün şartlar aynı kalmak ve işgünü verilmiş bir uzunlukta olmak kaydı ile işin doğal şartlarına ve özelliklede toprağın verimliliğine bağlı olarak değişir. Ne var ki bu olgudan bunun tersinin de doğru olduğu asla çıkartılamaz. Doğal zenginliğin ilki son derece soylu ve kârlı olduğu için insanları vurdumduymaz ve mağrur yapar ve her türlü aşırılıklara sevk eder; buna karşılık ikincisi tedbirli, bilgili, ince duygulu, iş ve hareketlerinde hesaplı olmaya zorlar. Sermayenin ana yurdu gür ve yoğun bitki doğurma gücüne sahip tropik iklim kuşağı değil fakat ılımlı iklim kuşağıdır.”
Alıntı: Kapital – Ekonomi Politiğin Eleştirisi I, II – Karl Marks (1974 1. Baskı, Sf. 221) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (2007): Doğal zenginliklerimiz ile böbürlenmemizin bilimsel sebebi varmış. Ayrıca Karadeniz insanının mağrur ve aşırılıkları da bundan kaynaklanıyor olabilir
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın