“Osmanlı düzeninde Bizans’ta olduğu gibi, ilmiye, mülkiye, seyfiye (Seyf kılıç demek, askerler) kadroları var. İlmiye sınıfının iki temel ayrıcalığı var;
1-İlmiye sınıfından olanların boynu vurulmaz. Bütün Osmanlı tarihinde ilmiye sınıfından idam edilenler çok azdır. Bunlar da idam edilmeden önce, sınıf değiştirilerek, terfi ederek mülkiye sınıfının elbisesini giyerler. Ancak vezir yapılarak boyunları vurulur.
İkinci ayrıcalıkları da, Bizans’ta da var, “arpalığı” hep kendisinde kalıyor. Hâkimler ve kadılar da ilmiye sınıfında yer alıyorlar.
Abdülmecit dönemi, Vehbi Efendi adında bir Maarif Vekili (Öğretim Bakanı), ilmiye mensubu bir kişi, Padişah’ın eteğini öpeceğine, ayağını öpüyor. Padişah eteğini gösterip: “Bunu öpmeli!” diyor. Ve yanındaki Rauf ve Reşit Paşalara hitaben; “Bu da ulema taklidi.” diyor.”
Alıntı: Aydın Üzerine Tezler II – Yalçın Küçük (Tekin Yayınevi 2. Basım 1985- Sf.240 ile 249 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın