“1935 yılı, Karpiç Lokantası, Mustafa Kemal Ahmet Emin Bey’i masasına çağırttırıyor. Mustafa Kemal Ahmet Emin Bey’i eleştiriyor. Hanımı Rezzan, “Aman Efendim estağfurullah, hiç te böyle düşünmemiştir.” diyor. Atatürk hemen; “Aferin! Çok zeki bir Türk kızı!” diyor. Ve “Hanımefendi, … hayatınızdan memnun musunuz?” “-Hayır efendim! Memnun değilim. İş başka türlü çıktı, ben gazeteci ile evlendim, hâlbuki o sonradan tüccar oldu. Ben işadamlarını sevmem.” dedi. Atatürk; “-Yarından itibaren gazetesini çıkartmakta hiçbir sakınca yoktur. Aksine memnun olurum. Gazeteniz çıkar ve şimdi size yazdıracağım notlar da ilk sayınızda yayınlanır.”
Atatürk, Ahmet Emin’e bir takım notlar dikte ettirmeye başladı. Bu yazılarda Emin Bey’in eski yazılarındaki haksızlığı da belirtiliyordu. Notlar biter bitmez; “-Rica ederim beyefendi, yazdıklarınızı kalkıp okur musunuz?” Ahmet Emin Bey birden afalladı.”
Alıntı: Atatürk’ün Hususiyetleri – Kılıç Ali (Sel Yayınları 1952 – Sf. 15, 16) kitabından birebir alınmıştı.
Yorum bırakın