MADDE 1- Bütün insanlar hür, haysiyet ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler ve birbirlerine karşı kardeşlik zihniyeti ile hareket etmelidirler.
MADDE 2- a) Herkes, ırk, renk cins, dil, din, siyasi veya diğer herhangi bir akide, milli veya içtimai (sosyal), köken, servet, doğuş veya herhangi diğer bir fark gözetilmeksizin işbu beyannamede ilan olunan bütün haklardan ve hürriyetlerden yararlanabilir.
b) Bundan başka, bağımsız memleket uyruğu olsun, vesayet altında bulunan, gayri muhtar (muhtar olmayan, özerk olmayan) veya sair (diğer) bir egemenlik kayıtlamasına tabi ülke uyruğu olsun, bir kişi hakkında uyruğu bulunduğu memleket veya ülkenin siyasi, hukuki veya milletlerarası statüsü bakımından hiçbir ayrılık gözetilmeyecektir.
MADDE 3- Yaşamak, hürriyet ve kişi emniyeti her ferdin hakkıdır.
MADDE 4- Hiçbir kimse kölelik veya kulluk altında bulundurulamaz; kölelik ve köle ticareti, her türlü şekliyle yasaktır.
MADDE 5- Hiç kimse, işkenceye, zalimane insanlık dışı, onur kırıcı cezalara veya muamelelere tabi tutamaz.
MADDE 6 – Herkes her nerede olursa olsun, hukuki kişiliğinin tanınması hakkına sahiptir.
MADDE 7 – Kanun önünde herkes eşittir ve farksız olarak kanunun eşit korumasından yararlanma hakkına sahiptir. Herkesin işbu beyannameye aykırı her türlü ayırt edici muameleye karşı ve böyle bir ayırt edici muamele için yapılacak her türlü kışkırtmaya karşı eşit korunma hakkı vardır.
MADDE 8 – Her şahsın, kendisine anayasa veya kanun ile tanınan haklara aykırı uygulamalara karşı fiili sonuç verecek şekilde milli mahkemelere başvuru hakkı vardır.
MADDE 9 – Hiç kimse keyfi olarak tutuklanamaz, alıkonulamaz veya sürülemez.
MADDE 10 – Herkes haklarının, vecibelerinin veya kendisine karşı herhangi bir isnadın tespitinde, tam bir eşitlikle, davasının bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından nasfetle ve açık olarak görülmesi hakkına sahiptir.
Alıntı: İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi – Meydan Larousse) ansiklopedisinden birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın