26 Kasım 1923’te İstanbul’da Meclis başkanı Fethi Bey’e bir teklif götürdüm. “… askerlerin siyasetle uğraşmaması esasına tekrar dönmeliyiz. .. Ben askerlikte kalmayı tercih ederim. Ortada endişe edecek bir şey de kalmaz.
“Büyük Millet Meclisi Reisliğine, Erkânı Harbiyei Umumiye Reisliğine, Müdafai Milliye Vekâletine;
..Asker – Mebus arkadaşların, ya Mebusluğu veya askerliği tercih ederek diğerinden affedilmeleri, selameti memleket namına (memleketin geleceği adına) elzem olduğunu arz eylerim. Bu hususun Teşkilatı Esasiye’nin (Esas Kanunun, Anayasanın) bu babdaki noktasına da tevafuk etmiş (uygun) olur.”
İstanbul Mebusu ve 1. Ordu Müfettişi Kâzım Karabekir.
(On bir ay sonra Kemal Paşa cevap veriyor:)
“1-Bana olan itimat ve muhabbetinize istinaden (dayanarak) gördüğüm ciddi lüzum üzerine, derhal mebusluktan istifanamenizi telgrafla Meclis Riyasetine bildirmenizi teklif ederim….
2- Erkânı Harbiyei Umumiye Reisi (Genelkurmay Başkanı) Müşir (mareşal) Fevzi Paşa Hazretleri aynı lüzuma mebni (dayanarak), teklifim üzere istifanamesini vermiştir.
3 – 3. ordu Müfettişi Cevat (Cevat Rifat Atilhan), 1. Kolordu Kumandanı İzzettin, 2. Kolordu Kumandanı Ali Hikmet, 3. Kolordu Kumandanı Şükrü Naili, 5. Kolordu Kumandanı Fahrettin (Altay) 7. Kolordu Kumandanı Cafer Tayyar Paşalar Hazerâtına (hazretlerine) yazılmıştır.
4- Telgraf başında haberdar etmenize muntazırım (bekliyorum).
3.10.1924 Mustafa Kemal”
Alıntı: Paşaların Kavgası – İsmet Bozdağ (Emre Yayınları – Sf. 221) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın