28 Ocak 1595’te III. Mehmet’in on sekiz kardeşi (Bu rekor sayıdır) aynı kaderi paylaştı,
…. Dini liderler bu kitle idamlarının doğru olup olmadığını tartışmaya başlamışlardı. Bundan sonra Padişahların yakın erkek akrabalarının bir kafese kapatılmalarına karar verildi..
Alıntı: Osmanlı İmparatorluğu (Bir Çöküşün Yeni Tarihi) – Alan Palmer (Yeniyüzyıl Yayını – Sf. 37) kitabından birebir alınmıştır.
(BAKKAL’IN YORUMU (1996): Bu karar şehzade katliamlarına engel oldu ama, bu sefer de padişahların korku ve izolasyon içerisinde yaşayarak ülke ve dünyadan bihaber yetişmeleri sonucunu getirdi. Belki de Osmanlıda kaliteli yönetici sultanların sonunun gelmesinin bir sebebi budur. Başka bir çözüm bulunmalıydı. Osmanlı devletinin itici güçlerinden birisi, Şehzadelerin sürekli olarak yönetime ortak ve potansiyel sultan olmalarıdır. Bu durum hem bir çeşit seçim ortamını yaratmakta hem de Sultan’ın ülkeyi daha iyi idare etmesini zorlayan rekabet ortamını yaratmaktaydı.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın