İnsani varlıklar her çeşit aşağılık kompleksinin gelişmesi için çok elverişli bir ortam oluştururlar. Ana- babalar bir çocuğun gelişmesinin dayandığı ilkeleri kavrayabilirlerse eğer, dümdüz bir çizginin üzerinde gelinen karakter özelliklerinin aşırı şekillere dönüşmesini, söz gelişi, cesaretin küstahlığa, bağımsızlığın kaba bir tembellik bencillik halini alacak şekilde bozulmasını önleyebilirler. Aynı şekilde zora bürünen bir dış otoritenin kölece bir itaat yaratmasına da engel olabilirler. Aksi takdirde bu çeşit bir zararlı eğitim, çocuğun kendisine kapanmasına, gerçek’ten korkmasına ve açık sözlülüğünün sonuçlarından ürkmesine yol açabilir.
Alıntı: İnsanı Tanıma Sanatı – Alfred Adler (Sf. 304, 305) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın